O nas

Towarzystwo Miłośników Muzyki Moniuszki

19 marca 1988 roku Maria Fołlyn powołała do życia Towarzystwo Miłośników Muzyki Moniuszki. 1 maja 1989 roku odbył się pierwszy walny zjazd, na którym dokonano wyboru władz. Prezesem została (co wydaje się oczywistym) Maria Fołtyn, członkami zarządu: prof. Witold Rudziński, prof. Janusz Łętowski, prof. Mirosław Dąbrowski oraz Wojciech Adamczewski, który najpierw został sekretarzem, później pełnił funkcję wiceprezesa. Obowiązki wiceprezesa pełniła również Barbara Zagórzanka. Ponadto w zarządzie znaleźli się Hanna Rumowska-Machnikowska i Wiktor Weinbaum. Według zarejestrowanego sądownie statutu Towarzystwo miało mieć zasięg ogólnopolski, a jego głównym celem popularyzacja w Polsce i na świecie muzyki Moniuszki. Do najpilniejszych zadań nowo powstałego Towarzystwa należało zdobycie właściwego lokalu na działalność statutową. Niestety, nie pomogło wstawiennictwo wielu znanych artystów, ani działaczy kultury, nie pomogły też pisma Ministerstwa Kultury i Sztuki, urzędnicy stołecznego Ratusza nie znaleźli w Warszawie miejsca, w którym Towarzystwo mogłyby prowadzić swoją statutową działalność. W tej sytuacji lokalem tym stało się prywatne mieszkanie Marii Fołtyn, w którym do końca załatwiała większość spraw Towarzystwa i Konkursu. Dopiero w momencie umiejscowienia Konkursu Moniuszkowskiego w Teatrze Wielkim-Operze Narodowej, za czasów dyrekcji Janusza Pietkiewicza, Towarzystwo uzyskało siedzibę w Teatrze, co nie zmieniło faktu, że z wyjątkiem okresu w którym zaczynało funkcjonować organizacyjne biuro Konkursu, Pani Maria, nie mając etatowych pracowników i tak prawie wszystko załatwiała w domu, dodajmy, że na własny koszt. Kiedy organizację Konkursu przejęła Opera Narodowa – Teatr Wielki, Towarzystwo pozbawione zostało swojego dotychczasowego biura w Teatrze Wielkim, a dyrekcja Teatru zgodziła się jedynie na zachowanie adresu do korespondencji i sporadyczne udostępnianie sali na zebrania stowarzyszenia. Stało się to po ostatnim Moniuszkowskim Konkursie w 2012 roku, któremu jeszcze dyrektorowała, a po oficjalnym zdjęciu Jej z tego stanowiska przez ówczesnego Ministra Kultury, Sztuki i Dziedzictwa Narodowego, w niedługim czasie po Konkursie.

Po upływie statutowej kadencji działalności zarządu, w marcu 2011 roku został wyłoniony nowy zarząd stowarzyszenia, w którym wiceprezesami zostali Ryszard Cieśla i Tadeusz Deszkiewicz, sekretarzem Jolanta Rostworowska. W skład zarządu weszli również: Zofia Stegienka, Agnieszka Pudliś i Eugenia Rozlach. Prezesem Towarzystwa została nadal Maria Fołtyn. Była nim nominalnie do momentu śmierci w 2012 roku.

Po odejściu Pani Marii, na Jej miejsce wybrany został Tadeusz Deszkiewicz, który sprawował tę funkcję do chwili ustąpienia w 2015 roku. Po nim krótko prezesowała Beata Klatka, Dyrektor Konkursu im. Moniuszki, co jednak okazało się niemożliwe do pogodzenia z jej etatowymi obowiązkami i wkrótce złożyła rezygnację. W tej sytuacji od czerwca 2016 roku do chwili wyboru nowych władz, obowiązki prezesa, przejął Ryszard Cieśla, prof. Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie.. Obu panom towarzyszyła w ich pracy i wspierała sekretarz, Jolanta Rostworowska, która włączyła się w pracę od 2007 roku, po powrocie z Francji. Drugą wiceprzewodniczącą była w tym okresie Izabela Kłosińska, która weszła do zarządu jako wiceprezes w miejsce Tadeusza Deszkiewicza. Po upływie kolejnej kadencji zarządu, na walnym zgromadzeniu w grudniu 2016 roku, dokonano wyboru nowego zarządu Towarzystwa, w składzie Wanda Bargiełowska-Bargeyło, Ryszard Cieśla, Beata Klatka, Anna Kutkowska-Kass, Bogdan Olędzki, Maria Olkisz, Jolanta Pszczółkowska-Pawlik, Jolanta Rostworowska, Michał Skiepko, oraz Krzysztof Teodorowicz. Przewodniczącą została Jolanta Rostworowska, wiceprezesami: Ryszard Ciesla i Maria Olkisz, sekretarzem Anna Kutkowska-Kass.

Najważniejszym celem i osiągnięciem Towarzystwa był Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Stanisława Moniuszki w Warszawie. Od pierwszej jego edycji Towarzystwo nierozerwalnie łączyło swój los z istnieniem konkursu. Był dzieckiem Towarzystwa, a więc Marii, której w pewnym momencie to dziecko odebrano. Po śmierci Marii Fołtyn, na jednym z zebrań, członkowie Towarzystwa w uznaniu jej zasług zadecydowali wprowadzić do nazwy Towarzystwa Miłośników Muzyki Moniuszki uzupełnienie „założone przez Marię Fołtyn w 1998 roku.” Postanowiono również ufundować na konkurs Nagrodę Towarzystwa za najlepsze wykonanie arii kompozytora w postaci statuetki Stanisława Moniuszki, którą zaprojektował i zrealizował Marian Konieczny. Wręczono ją po raz pierwszy, a zarazem ostatni, na Konkursie w 2013 roku. Dyrekcja Teatru Wielkiego-Opery Narodowej, jako główny organizator konkursu, nagrody nie zaakceptowała i wstrzymała jej przyznawanie.

Mimo chronicznego braku środków finansowych na działalność merytoryczną udało się zarządowi Towarzystwa, z okazji przypadającej w 2012 roku 140 rocznicy śmierci Moniuszki, zorganizować 4 czerwca 2012 roku na Zamku Królewskim w Warszawie, koncert pod patronatem Ministra Bogdana Zdrojewskiego i dzięki dotacji Instytutu Muzyki i Tańca, Koncert był okazją do zaprezentowania po raz pierwszy w Polsce pieśni Stanisława Moniuszki do tekstów polskich w tłumaczeniu francuskim, z albumu jego pieśni wydanego w Paryżu jeszcze za życia kompozytora. Wykonawcami byli polscy artyści zamieszkali we Francji: Urszula Cuvellier – sopran oraz pianista David Leszczyński. W drugiej części koncertu Justyna Samborska i Rafał Bartmiński śpiewali już po polsku inne utwory kompozytora. W tym wydarzeniu uczestniczyła również bardzo już chora Maria Fołtyn, przywieziona specjalnie na tę okazję z Domu Aktora w Skolimowie pod Warszawą. Pokazała się wówczas publicznie ostatni raz.

Po śmierci Maestry Towarzystwo zorganizowało 1 lutego 2014 roku „Wieczór wspomnień” poświęcony Marii Fołtyn w 90 rocznicę urodzin artystki, zatytułowany „Żyłam sztuką”. Wydarzenie miało miejsce w Salach Redutowych Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie udostępnionych nieodpłatnie przez dyrekcję wraz z całym niezbędnym technicznym wyposażeniem. Uczestniczyło w nim wielu, cenionych przez Panią Marię artystów śpiewaków, z którymi również wielokrotnie współpracowała i przyjaźniła się.